Ochrona drzew przed chorobami

 

Główną chorobą występującą w sadzie, jest parch jabłoni. Jest to choroba grzybowa, która może zniszczyć 2/3 plonu owoców. Program zwalczania parcha obejmuje 8-12 opryskiwań w ciągu roku. Zależy to od przebiegu pogody, stopnia zakażenia w poprzednim roku ,oraz podatności odmian na tę chorobę.

Środki chemiczne do zwalczania parcha, można podzielić na: zapobiegawcze, interwencyjne i wyniszczające. Te pierwsze działają najlepiej przed infekcją i zaliczamy do nich: Miedzian, Captan. Do środków interwencyjnych działających po wystąpieniu infekcji należą: Syllit, Chorus, Discus, Zato, Mythos, Delan. Środki takie jak; Syllit, Difo działają też wyniszczająco. Podane środki są jednymi z wielu chroniącymi przed parchem, lecz są to środki najczęściej stosowane w sadzie w Żurawicy. Od zielonego pąka do końca kwitnienia istnieje największe niebezpieczeństwo infekcji.

Pierwsze opryski wykonuje się środkami zapobiegawczymi, po opadach deszczu środkami interwencyjnymi. Gdy wystąpią plamy parcha, stosuje się środki wyniszczające. Drugą groźną chorobą grzybową , jest mączniak jabłoni, który osłabia drzewo. Wówczas daje ono niskie plony i drobne owce. Najskuteczniejsze środki zwalczające mączniaka to: Nimrod, Zato i Siarkol. Niektóre środki, które stosuje się na parcha jabłoni, leczą też mączniaka. Pomocne przy leczeniu mączniaka, jest też wycinanie porażonych pędów, które przenoszą chorobę.

Do opryskiwań jakie się wykonuje przeciwko chorobom, należą zabiegi zapobiegające chorobom przechowalniczym. Najbardziej uciążliwe to: gorzka plamistość podskórna, gorzka zgnilizna jabłek, szara pleśń i parch przechowalniczy. Gorzką plamistość podskórną ograniczają opryski związkami wapnia, było one podane, przy omawianiu nawożenia dolistnego. W celu zwalczania gorzkiej zgnilizny i parcha przechowalniczego, należy wykonać zabieg na 2 tygodnie przed zbiorem, preparatem Topsin. Natomiast zwalczając szarą pleśń, należy wykonać zabieg podczas opadania płatków kwiatowych, szczególnie podczas deszczowej pogody. Najlepszym preparatem jest Chorus.

OPIS GRUP ŚRODKÓW OCHRONY ROŚLIN

Grupa I FUNGICYDY MIEDZIOWE

Jedna z najstarszych grup. Wszystkie jednoskładnikowe o działaniu powierzchniowym, profilaktycznym do zwalczania chorób jak i bakterii. Jedyna grupa, która ma działanie również bakteriobójcze. Fungicydy te zakłócają procesy energetyczne zachodzące w komórce grzyba. Mogą działać fitotoksycznie (zwłaszcza na młode rośliny, młode tkanki, rośliny młode). Powoduje to wtedy rozległe nekrozy. Duża przyczepność na roślinach.

Grupa II FUNGICYDY SIARKOWE

Jedna z najstarszych grup środków grzybobójczych. Substancją aktywną jest pierwiastek siarki. Aktywność grzybobójcza osiągana jest w momencie utleniania siarki do dwutlenku siarki pod wpływem temperatury. SO2 – działanie grzybobójcze. Środek działa na układ enzymatyczny grzyba, na enzymy oddechowe. Do temp 180-200C można stosować. Powyżej tej temperatury wykazuje działanie fitotoksyczne (utlenianie zachodzi szybciej). Polecane do zwalczania mączniaków prawdziwych. Trzy postacie siarki: koloidalna (elementarna) wykorzystywana do produkcji śr. chem.; rombowa służy do spalania (w celach dezynfekcyjnych); sublimowana służy do odparowywania. Surfurator uniwersalny – do odparowywania insektycydów, a także siarki sublimowanej czyli resublimuje.

Grupa III ETYLENOBIS – DITIOKARBAMINIANOWE

Substancją czynną jest mankozeb – działa profilaktycznie i powierzchniowo. Fungicydy te mają szerokie zastosowanie np. na grzyby workowe (z wyjątkiem mączniaków prawdziwych), grzyby niedoskonałe, mączniaki rzekome. Środki te hamują procesy oddechowe zachodzące w komórce grzyba. Nie wykazują działania fitotoksycznego.

Grupa IV FUNGICYDY TIOKARBAMYLOWE

Tiuram hamuje procesy energetyczne zachodzące w komórce grzyba, fungicydy te nie są toksyczne dla człowieka, ale pracując z tiuramem nie powinno spożywać się alkoholu na dwa dni przed i po wykonaniu zabiegu. Hamuje detoksykację alkoholu, uniemożliwia utlenianie aldehydu octowego do kwasu octowego, a jak aldehyd zalega w naszym organizmie powoduje zatrucie.

Grupa V FUNGICYDY FTALANOWE

Fungicydy z tej grupy hamują procesy energetyczne, zachodzące w komórce grzyba.

Grupa VI FUNGICYDY FTALAMIDOWE (KAPTANOWE)

Fungicydy z tej grupy hamują procesy energetyczne, zachodzące w komórce grzyba. Fungicydy te wykazują działanie interwencyjno – profilaktyczne.

Grupa VII FUNGICYDY DIKARBOKSYMIDOWE (SZAROPLEŚNIOWE)

Wpływają na gospodarkę enzymetyczną grzyba. Grzyb ten atakuje coraz częściej jabłka przechowywane w chłodniach/przechowalniach. Grzyb ten szybko tworzy rasy odporne na środki chemiczne.

Grupa VIII FUNGICYDY GUANIDYNOWE (DODYNOWE)

Dodyna utrudnia przepuszczalność błony plazmatycznej w komórce grzyba, grzybnia w konsekwencji zamiera. Szerokie zastosowanie u roślin sadowniczych.

Grupa IX INNE FUNGICYDY ORGANICZNE

Grupa X FUNGICYDY BENZYMIDIAZOLOWE

Działają zapobiegawczo i interwencyjnie nawet do 100h. Blokują tworzenie się wrzeciona kariokinetycznego w procesie mitozy. Powoduje to zahamowanie podziału komórki i z czasem śmierć grzybni. Zwalczają grzyby workowe, niedoskonałe, niektóre podstawczaki. Odporne są lęgniowce np. Phytophtora.

Grupa XI FUNGICYDY PIRYDYNOWE, PIRYMIDYNOWE, PIPERAZYNOWE

Wysoka skuteczność na mączniaki prawdziwe. Mechanizm działania określamy jako IBE, inhibitory biosyntezy ergosterowej, odgrywa ważną rolę w budowaniu i funkcjonowaniu błon plazmatycznych oraz jest formą wyjściową do produkcji regulatorów wzrostu niezbędnym grzybom. Należy je stosować w niskich dawkach, bo odznaczają się wysokim stopniem aktywności grzybobójczej.

Grupa XII FUNGICYDY TRIAZOLOWE

Działanie grzybobójcze IBE. Notuje się już patogeny odporne na te fungicydy.

Grupa XIII FUNGICYDY STROBILURYNOWE

Grzyby saprofityczne na martwych tkankach mają silne działanie antagonistyczne, nie dopuszczają konkurencji. Monetka Kleista i Szyszkówka Gorzkowa wydzielają do podłoża substancję toksyczną – strobilurynę.

Obecnie produkuje się sztuczną strobilurynę. Ważna grupa dla producentów. Działanie mezosystemiczne na trzech poziomach. Substancja aktywna magazynowana jest na powierzchni rośliny – daje to długotrwałą ochronę. Część substancji aktywnej penetruje powłokę woskową tkanki roślinnej. Penetracja następuje w momencie wykonywania zabiegu, niezależnie od warunków wilgotnościowych i temperatury. Odporna na zmywanie.

Ochrona od wewnątrz przez ciągłe uwalnianie substancji aktywnej. Pewna ilość substancji aktywnej z powierzchni liści oraz tej już związanej z warstwą woskową, stale przemieszcza się do wnętrza tkanki roślinnej do momentu, kiedy osiągnie przeciwnika, nie opryskiwana strona (przemieszcza się w przestworach między komórkowych). Zapewnia to ochronę przed chorobami nawet tej strony liścia, która nie była pryskana.

Aktywność trifloksystrobiny w fazie gazowej – ochrona zewnętrzna. W fazie gazowej substancja aktywna przemieszczana jest stale z warstwy powierzchniowej do sąsiadujących części rośliny. Zapewnia to skuteczną i długotrwałą ochronę przed chorobami nawet tych części roślin, do których preparat nie dotarł w czasie zabiegu opryskiwania.

Grupa I INSEKTYCYDY FOSFOROORGANICZNE

Pochodne kwasu fosforowego mające zastosowanie w ochronie roślin sadowniczych w warzywniczych. Mogą działać powierzchniowo, wgłębnie i układowo. Możliwości wnikania: kontaktowo, żołądkowo, oddechowo. Jedna z najliczniejszych grup. Stosowane często w okresie powojennym. Trucizna układu nerwowego, blokują powstawanie enzymu cholinoesteraza, brak tego enzymu powoduje pobudzenie układu nerwowego owada, a następnie jego śmierć. Zwalcza owady ssące jak i gryzące. Pochodne kwasu fosforowego posiadają dodatni współczynnik termiczny. Są skuteczniejsze w wyższych temperaturach.

Grupa II POCHODNE KWASU KARBAMINOWEGO

Dostają się drogą kontaktową i żołądkową. Na roślinach powierzchniowo, wgłębnie i układowo. Insektycydy te miały szerokie zastosowanie w higienie osobistej. Mechanizm działania jest bardzo podobny, są inhibitorami cholinoesterazy, blokują jej powstawanie. Są to związki mało trwałe, ulegają szybko hydrolizie, wyższa aktywność powyżej 150C. Nie kumulują się w glebie i roślinach, większość to związki o działaniu selektywnym. Silne działanie toksyczne względem człowieka.

POWRÓT DO GŁÓWNEJ